website van Dominique Meeús en Kristine Walckiers 
                                                                    fotogallerie van Dominique Meeùs                                                                     
Dominique Meeùs
Zeepaardjesstraat 12, 1080 Brussel.
Tel. 02/218.24.10
GSM 0478/99.12.63
E-mail meeus.walckiers@coditel.net

Geboren op 21 september 1953 bij aanvang van herfst en slechte dagen.

Nadat hij de wanhoop was geweest van zijn ouders, door het verslijten van talloze schoolbanken gedurende de jaren van het lager en middelbaar onderwijs, begon hij op de zenuwen te werken van de onverschrokken, geduldige en verdienstelijke docenten Antoinette Houyoux en Jacques Nannan die hem wat tekenkunst bijbrachten op de Academie Constantin Meunier van Etterbeek. Nadien was het de beurt aan docent in de beeldhouwkunst Jacques Talmar van de Academie van Sint-Joost-ten-Noode. Later heeft hij nog het geduld getest van de docenten van de Hogere Rijksschool voor Beeldende Kunsten van Anderlecht, de heren Alex Ketele en Arnold Decock, en mevrouw Carla Vervoort.

Een ding moet je hem nageven : hij is hen eeuwig dankbaar ofschoon hij tot op heden hun raad nooit heeft opgevolgd toen ze hem zeiden : «Hou toch op met je idiote streken !».

Als pentekenaar geeft hij de voorkeur aan ’’Zwart-wit’’. Uit hartstocht, zegt hij. Uit luiheid, zegt men. Als steen- en metaalbewerker vertrekt hij meestal vanuit bestaande voorwerpen die hij omwerkt. Interessanter dan iets nieuw te verwaardigen, zegt hij. ‘t Is wat minder vermoeiend, zeggen anderen.

Hij definieert zichzelf als ’’Sociaal Artiest’’, maar hij heeft over die definitie nooit een duidelijke uitleg kunnen verschaffen. Maar bewijst dat iets, zou hij een luiaard in hart en nieren zijn ?

Zijn grenzenloze fascinatie voor de dierenwereld dwong hem tot een koortsachtige zoektocht die de steun kreeg van de hoogste wetenschappelijke autoriteiten. Dankzij de geestdriftige en vriendelijke hulp van Professor Chutka van het Instituut voor Natuurwetenschappen kon hij bij Thomas Editions een studie publiceren over de mysterieuze schildpadvogel.

De vele prijzen en eerbetuigingen die hij van jongs af aan wegkaapt, o.a. de rol van Kindje Jezus in de levende kribbe van het dorp, of de prijs van de mooiste Cadum-Baby van de provincie, hebben hem altijd eenvoudig en bescheiden gelaten. Roem en glorie durft hij rustig laten wachten ondanks de meerdere en dringende verzoeken.

 

Dominique Meeùs
Artiste social
Rue des Hippocampes 12, 1080 Bruxelles.
Tél. 02/218.24.10
GSM 0478/99.12.63
E-mail meeus.walckiers@coditel.net


Né le 21 septembre 1953, au début de l’automne et des mauvais jours.

Après avoir fait le désespoir de ses parents en traînant inutilement sur les bancs de multiples écoles, il usa les nerfs des patients, courageux et méritants professeurs de dessin Antoinette Houyoux et Jacques Nannan, de l’Académie Constantin Meunier d’Etterbeek, puis ceux des professeurs de sculpture Jacques Talmar de l’Académie de Saint-Josse et Jo Deblieck, Alex Ketele et Carla Vervoort, de l’Académie néerlandophone d’Anderlecht.

Il faut laisser à sa décharge qu’il garde envers ses maîtres une reconnaissance éternelle, bien qu’il n’ait jamais appliqué le premier et principal conseil qu’ils lui ont tous prodigué : «Mais cessez donc de faire l’imbécile ! ».

Il dessine à la plume et privilégie le noir et blanc. Par goût, dit-il. Par paresse, dit-on.

Ses sculptures de pierre ou de métal partent le plus souvent d’objets existants qu’il transforme. C’est plus intéressant que d’en fabriquer de nouveaux, dit-il. C’est moins fatigant surtout, dit-on.

S’il se définit lui-même comme étant un ‘‘Artiste social’’, il n’a cependant jamais réussi à expliquer clairement ce que recouvrait cette définition. Il est plutôt défini par les autres comme souffrant d’une paresse crasse.

Ses recherches animalières inlassables ont reçu le soutien des plus hautes autorités scientifiques du pays, et il bénéficia de l’aimable et enthousiaste collaboration du professeur Chutka de l’Institut des Sciences naturelles pour publier, chez Thomas Editions, une étude sur le mystérieux oiseau-tortue.

Les prix et honneurs qu’il récolta depuis sa plus tendre enfance, tels que le rôle de petit Jésus dans la crèche vivante de son village natal, ou le prix du plus beau Bébé-Cadum de la province n’ont jamais entamé sa simplicité ni sa modestie naturelle, aussi laisse-t-il attendre la Gloire, malgré ses appels pressants.